Rodziny ptaków

Płomykówka - Jedzenie | Żywotność | Latanie | Siedlisko | Fakty

Pin
Send
Share
Send
Send


Płomykówka, nazwa naukowa Tyto alba to nocny drapieżny ptak o masywnych oczach i twarzy w kształcie serca. Płomykówki (gospodarstwo domowe Tytonidae) to jedno z wielu dwóch gospodarstw sów, odwrotnie niż prawdziwe sowy lub typowe sowy Strigidae.

Płomykówka

Są średnimi do masywnych sów z masywnymi głowami i przypisują twarze w kształcie serca. Mają długie, solidne nogi z bardzo skutecznymi szponami.

Ponadto różnią się od Strigidae szczegółami strukturalnymi dotyczącymi zwłaszcza mostka i palców u nóg.

Płomykówki są gospodarstwem domowym o szerokim zasięgu, choć nie ma ich w północnej Ameryce Północnej, Afryce Sahary i ogromnych obszarach Azji.

Zamieszkują różnorodne siedliska, od pustyń po lasy, od umiarkowanych szerokości geograficznych po tropik.

Zdecydowana większość z dwudziestu żyjących gatunków płomykówek jest słabo zidentyfikowana. Niektóre, podobnie jak fioletowa sowa, były prawie nie widziane ani badane od czasu ich odkrycia, w odróżnieniu od szeroko rozpowszechnionej płomykówki, która jest prawdopodobnie jednym z największych zidentyfikowanych gatunków sów na ziemi.

Niemniej jednak niektóre podgatunki płomykówki rozpowszechnionej prawdopodobnie powinny stanowić odrębne gatunki, jednak są one bardzo słabo rozpoznane.
Zagrożonych jest 5 gatunków płomykówki, a kilka gatunków wyspiarskich wyginęło w trakcie holocenu lub wcześniej (np. Pyłki Tyto, zidentyfikowane na podstawie dokumentu kopalnego z wyspy Andros na Bahamach i prawdopodobnie pomysł na legendarną Chickcharnie ). Płomykówki są głównie nocne i zwykle niemigracyjne, mieszkają w parach lub pojedynczo.
Ogółem występuje około 216 gatunków sów, z czego około 200 w typowym gospodarstwie sów i 16 gatunków w gospodarstwie płomykówki. Puszczykiem powszechnie znanym jako płomykówka jest Tyto alba, czym się tutaj zajmujemy.
Zróżnicowany wpływ izolacji genetycznej odkrytej na wyspach jest pewnego rodzaju dowodem w obrębie podgatunku Tyto alba: spośród 35 ras 20 zamieszkuje wyłącznie stosunkowo małe wyspy. W rzeczywistości ogólnoświatowe zróżnicowanie płomykówki jest generalnie osiągane poprzez zasięg tylko 11 jej podgatunków.

Opis

Dominującą cechą płomykówek jest dysk twarzowy w kształcie serca, ukształtowany przez sztywne pióra, które służą do wzmacniania i znajdowania zasobów dźwięków podczas wyszukiwania.

Dodatkowe zmiany w piórach skrzydeł usuwają dźwięk wywołany lataniem, pomagając każdemu w słuchaniu sowy nasłuchującej ukrytej ofiary i utrzymując ofiarę nieświadomą obecności sowy.

Płomykówki ogólnie są ciemniejsze z tyłu niż wejście, często ma kolor pomarańczowo-brązowy, wejście jest jaśniejszym wzorem tego drugiego lub cętkowanego, chociaż zauważalne jest zróżnicowanie nawet między gatunkami.
Zidentyfikowano sowy wszystkich typów, które atakują jednostki podczas obrony swoich młodszych, partnerów lub ich terytoriów.

Częste cele obejmują niczego nie podejrzewających biegaczy i pieszych wędrowców. Zwykle ofiary uciekają bez uszkodzeń, a śmierć w wyniku ataków sów jest niezwykle rzadka.
Gniady bardzo przypominają sowy Tyto, mają jednak podzieloną tarczę twarzową, kępki uszu i są zazwyczaj mniejsze.

Adaptacje

Niezwykły dysk twarzy płomykówki pomaga im znaleźć zdobycz. Wychwytuje i skupia dźwięk w uszach, które znajdują się tuż nad sobą, tuż nad oczami.

Ich słuchanie jest tak wytrwałe, że chwytają mysz w całej ciemności.
Pióra płomykówki są przystosowane do cichego lotu. Obwód ich lotnych piór jest włochaty, a ich ciała są puszyste, więc nie ma szelestu piór po przeniesieniu.

Futrzane krawędzie spowalniają ich lot. Elastyczność w przeprowadzaniu ataku szokowego jest o wiele bardziej istotna niż prędkość.
Zszokowana płomykówka w grzędzie lub gnieździe reaguje przykucnięciem, rozłożeniem skrzydeł, puchnięciem piór i syczeniem.

Jeśli zbliży się do nich intruz, mogą wstać i rzucić się do przodu i wyglądać na tak smukłe, jak to możliwe (jak patyk), ledwie otwarte oczy - „Patrzę na ciebie”.

Do miejsca, do którego chodzą płomykówki w ciągu dnia?

Niektóre płomykówki spędzają sporo czasu w ciągu dnia po prostu siedząc na słupkach ogrodzenia.

Zwykle ptaki te można zobaczyć około południa, jednak zwykle rano i po południu i wyraźnie kilka sów, które widzę, najwyraźniej nie jest podekscytowanych poszukiwaniami.

Siedlisko

Pustynne lasy, łąki, pola uprawne, jaskinie i budynki. Płomykówki gnieżdżą się i gniazdują w ogromnych, głębokich dziuplach drzew.

Płomykówka zajmuje różne siedliska i wysokości, łącznie z pustyniami, łąkami, lasami, polami uprawnymi i obszarami betonowymi. Gatunek ten jest szeroko rozpowszechniony w większości siedlisk w całym stanie.

Są odkrywane wokół obszarów rolniczych lub bazaltowych klifów, a także do otworów leśnych, terenów podmokłych i różnych terenów otwartych.

Dostępność

Płomykówki są odkrywane na każdym kontynencie na ziemi oprócz Antarktydy.

Stan dziki

Częsty.

Stan ochrony

Najmniej troski (IUCN 3.1)

Plan odchudzania

Płomykówki polują na małe ssaki i gekony w ciemności i ciszy nocy.

Odrzucają niepożądane kości, futro, pory i skórę ofiary w postaci granulek, które mogą być pokryte lepkim śluzem, który ma chronić gardło chooka podczas kaszlu.
Czysty plan odchudzania płomykówki na wolności obejmuje małe ssaki, głównie norniki dyscyplinarne, ryjówki i drewniane myszy.

Płomykówka często połyka całe gadżety zdobyczy. Dużo lepiej jest zaopatrzyć płomykówki w małe gadżety z posiłkami niż małe elementy z większych zwierząt (przypominające mięso).

Płomykówki to ptaki drapieżne lub ptaki drapieżne - wyspecjalizowani myśliwi znajdujący się na szczycie łańcucha pokarmowego, co oznacza, że ​​powinny one jeść zwierzęta drapieżne, aby przeżyć.

Zwierzęta drapieżne - głównie małe ssaki - jedzą różne mniejsze stworzenia lub rośliny uprawne, nasiona i owoce. Uprawy czerpią energię ze słońca, wody deszczowej, powietrza i gleby.

Płomykówki jedzą głównie małe ssaki, zwłaszcza szczury, myszy, norniki, lemingi i różne gryzonie; dodatkowo ryjówki, nietoperze i króliki.

Wiele ofiar, które jedzą, jest energicznych w nocy, więc wiewiórki i wiewiórki są stosunkowo chronione przed płomykówkami. Często zjadają ptaki przypominające szpaki, kosy i sarny.
Ich plan odchudzania obejmuje bezkręgowce (przypominające robaki, pająki, dżdżownice, ślimaki i kraby), ryby, gady, płazy, ptaki i małe ssaki.

Na przykład larwy i pisklęta żywią się głównie robakami, podczas gdy płomykówki jedzą głównie myszy, ryjówki i norniki.
Liczba posiłków potrzebnych dla płomykówki będzie zależała od wymiarów sowy i czasu 12 miesięcy.

Pochłaniają dodatkowe posiłki zimą i kiedy są bardzo energiczni. Jedna samica żyjąca w niewoli spożywała około 60,5 gramów posiłków dziennie, co stanowiło ponad 10 procent jej masy ciała każdego dnia.
Opieka krótkoterminowa (tj. Do 10 dni) wiele dorosłych ptaków będzie karmionych na siłę, podczas gdy inne, godne uwagi pisklęta, mogą również dobrowolnie spożywać pokarm w ciągu 12 godzin.

Łańcuch posiłków dla płomykówki. Płomykówki to ptaki drapieżne lub ptaki drapieżne - wyspecjalizowani myśliwi znajdujący się na szczycie łańcucha pokarmowego, co oznacza, że ​​powinny one jeść zwierzęta drapieżne, aby przeżyć.

Zwierzęta drapieżne - głównie małe ssaki - jedzą różne mniejsze stworzenia lub rośliny uprawne, nasiona i owoce.

Płomykówki nie jedzą kotów, ale groźna płomykówka może zaatakować kocięta. Płomykówki nie mogą zaatakować dorosłego kota i go podnieść.

Predators

Drapieżniki płomykówki uosabiają orły klinowate i samochody. Pisklęta są wrażliwe na zdziczałe koty i pytony.

Pomiary

30 do 40 cm.

Długość życia

Aż 10 lat.

Typowa długość życia dzikiego dorosłego płomykówki wynosi cztery lata, chociaż brytyjski dokument dotyczący długowieczności to 15 lat. Niemniej jednak większość płomykówek umiera młodo.

Sowy i inne zwierzęta w niewoli mogą przebywać dłużej niż zwierzęta w środowisku naturalnym, pod warunkiem, że otrzymają doskonałą opiekę i dostatecznie dobre posiłki

Reprodukcja

Płomykówki są oportunistyczne i rozmnażają się o każdej porze 12 miesięcy, gdy posiłki są dobrze zaopatrzone. Składają aż trzy jaja, które wykluwają się po 33 dniach, a młodsze wylęgają się w wieku od 7 do 9 tygodni.

Dalsze przyjemne informacje

Oczy sowy są tak duże, że w czaszce nie ma miejsca, w którym tkanka mięśniowa mogłaby nimi manewrować.

Nadrabiają to, mając głowę, która może obrócić o 180 poziomów. Będą przenosić głowę na prawie każdym kursie bez zmiany sylwetki.
Od setek lat sowy uważane są za symbole wiedzy. Może jest to spowodowane ich zachowaniem, które mimo wszystko siedzi, słucha wszystkiego, co się dzieje i kręci głową, aby w pełni wziąć pod uwagę wszystkie elementy wokół nich.

Płomykówki są bezpieczne

Płomyki są zupełnie inne niż inne ptaki drapieżne, ponieważ są małymi, łagodnymi stworzeniami z predyspozycjami do małych gryzoni.

Innymi słowy, są to ninja od zwalczania szkodników na ostatnie słowo. Dzięki swojemu inteligentnemu, wszechwidzącemu majestatowi zachowają stan twojego szkodnika pod zarządem, jednocześnie nadzorując twoją własność (i nieruchomości za drzwiami, zabijając gryzonie wcześniej niż dotrą do twojej posesji!).

Nie przypominają różnych ptaków drapieżnych. Zupełnie nie ma odnotowanych przypadków ataku płomykówki na człowieka w jakimkolwiek miejscu na ziemi, zwykle zachowują one głównie dla siebie.

Sowy po prostu chcą posiłków i schronienia, a kiedy dasz im to pole gniazdowe, będą z tobą trzymać się przez cały czas.

Kiedy przyjeżdżają?

Jak to możliwe, że sowa nie będzie jadła przez cały dzień? Zdecydowana większość gatunków sów prowadzi nocny tryb życia, co oznacza, że ​​śpią w ciągu dnia, aw nocy nie śpią i polują.

Niemniej jednak nie dotyczy to wszystkich sów, ponieważ niektóre polują i pożerają zdobycz w ciągu dnia.

Polegając całkowicie na dźwięku, aby znaleźć ofiarę, lecą nisko (do około trzech metrów) i powoli, do tyłu i do przodu w odpowiednim środowisku, aż usłyszą pod spodem małego ssaka.

Co zjada płomykówkę?

Zidentyfikowano myszołowy i jastrzębie, które jedzą płomykówki - a głodny lis będzie miał szczęście od czasu do czasu. Bardzo młodsze, chore lub zranione sowy zazwyczaj są zjadane przez drapieżnika.

Czy płomykówki są przyjemne?

Nie bierzemy pod uwagę tego, że płomykówki są dobrymi zwierzakami. Pióra nie będą przeznaczone do głaskania - zmniejsza to ich czystą wodoodporność.

Sowy płomykówki z nadrukiem zazwyczaj mają do czynienia z ludźmi jako potencjalnymi partnerami lub rywalami. W konsekwencji często są bardzo agresywni.

Ile płomykówek zostało na ziemi?

Ogółem występuje około 216 gatunków sów, z czego około 200 w typowym gospodarstwie sów i 16 gatunków w gospodarstwie płomykówki.

Puszczykiem powszechnie znanym jako płomykówka jest Tyto alba, czym się tutaj zajmujemy.

Obejrzyj wideo: MISTRZ POLSKI OBRAŻA INNYCH HODOWCÓW?? CO SŁYCHAĆ W HODOWLI I BYCIE CHORYM HODOWCĄ (Styczeń 2021).

Pin
Send
Share
Send
Send