Rodziny ptaków

Bulbul / Bleda eximius zielonogoniasty

Pin
Send
Share
Send
Send


Bulbul z czerwonymi policzkami należy do rodziny bulbulów, oddziału wróblowego. Bulbul z czerwonymi policzkami zawdzięcza swoją nazwę dwóm jaskrawoczerwonym plamkom pod oczami.

Rodzina Bulbul

Bulbul to małe i średnie ptaki zamieszkujące regiony subtropikalne i podrównikowe. W ich upierzeniu dominują różne kolory od brązu po oliwkę. Wielu przedstawicieli tej rodziny ma na głowach kępki, a z tyłu głowy trzepoczą lekkie nitkowate pióra.

Drozdy bulwiaste lub krótkopalczaste to rodzina ptaków, która obejmuje 15-21 rodzajów. Są to małe ptaki żyjące na drzewach i krzewach, wielkości od wróbla do drozda od 13 do 29 cm Ogon długi, prawie wszystkich gatunków dziób nieco wydłużony i lekko haczykowaty na końcu. Samice są nieco mniejsze niż samce.

Zewnętrzne oznaki opuchlizny z czerwonymi policzkami

Prawdziwy bulbul z czerwonymi policzkami to mały ptak o długości około 20 cm i wadze 25-42 gramów.

Górna część ciała pokryta jest brązowymi piórami, a dolna białawym upierzeniem, na piersi ciemny pierścień, otwarty na wysokości ramion. Cienki, czarny grzebień unosi się na głowie, a za okiem znajduje się podłużna czerwona plama. Górna część głowy jest ciemna, gardło i policzki białe, brzuch jasnobrązowy.

Prawdziwy bulbul z czerwonymi policzkami (Pycnonotus jocosus).

Skrzydła są brązowo-szare. Brązowo-szary ogon tego ptaka jest długi, w kolorze brązowym z białymi piórami, ogon jest jaskrawoczerwony. Dziób średniej wielkości, prosty i ostry. Nogi pomalowane są na ciemnoszary.

Trzy palce skierowane do przodu, jeden do tyłu, kończą się ostrymi pazurami. Kolor upierzenia samców i samic jest taki sam, tylko młode ptaki wyglądają na ciemniejsze.

Rozprzestrzenianie opuchlizny z czerwonymi policzkami

Bulbul z czerwonymi policzkami jest powszechny w Azji Południowej. Siedlisko tego gatunku obejmuje tropikalną Azję i rozciąga się od Indii po Azję Południowo-Wschodnią i Chiny. Bulbul z czerwonymi policzkami żyje w Nepalu w Indiach, a także został wprowadzony przez ludzi do Nowej Południowej Walii w Australii, na Mauritiusie, na Florydzie iw Ameryce Północnej.

Nie ma dymorfizmu płciowego w bulbulu z czerwonymi policzkami; samce i samice są tak samo umaszczone.

Siedliska bulwarów o czerwonych policzkach

Bulbul z czerwonymi policzkami żyje na obszarach o ciepłym klimacie. Najchętniej osiedlają się w ogrodach lub w pobliżu plantacji owoców. Niektóre populacje występują na terenach otwartych, podczas gdy inne preferują gęste lasy. Bulbul z czerwonymi policzkami nie jest rzadkością w ogrodach, nawet w tych położonych w granicach dużych i hałaśliwych miast. Ptaki trzymają się w parach lub w kilku stadach, a każda para przylega do stałego terytorium przez cały rok. Bulbul żyje w otwartym lesie, zamieszkanej ziemi rolniczej, wilgotnej dżungli.

Wcześniej ten gatunek ptaka był rozpowszechniany tylko w Azji i Chinach, ale został wprowadzony przez ludzi do Australii, Mauritiusa i Florydy.

Styl życia prawdziwego bulbul z czerwonymi policzkami

Bulwiasty o czerwonych policzkach to ptaki stadne i niespokojne, prowadzące siedzący tryb życia. Jedynie gatunki zamieszkujące regiony północne dokonują migracji sezonowych, na północy wykluwają się pisklęta i odlatują na zimę w miejsca o cieplejszym klimacie.

Na noc stada bulbulów siedzą na gałęziach wysokich drzew, ao świcie opuszczają miejsce nocy i spędzają większość dnia na poszukiwaniu jedzenia, nie zapominając o nawoływaniu się dzwoniącymi głosami. Jako grupa dokładnie badają każdą gałązkę na drzewie w poszukiwaniu soczystej jagody lub słodkiego pąka kwiatowego. Poza sezonem lęgowym, gdy bulwiaste żyją w parach na zazdrośnie chronionych terenach, w pobliżu drzew owocowych, gromadzą się w dość dużych stadach liczących do 50 ptaków. Lot bulbula o czerwonych policzkach przypomina lot dzięciołów.

Podczas karmienia ptaki tworzą stada liczące 3-5 osobników, ciągle wydając dźwięki.

Karmienie bulbul z czerwonymi policzkami

Bulwy o czerwonych policzkach preferują owoce palmy, rośliny laurowe i papaje i zbierają przejrzałe owoce, które spadły na ziemię. Ptaki dziobią jagody, wygodnie przylegając do gałęzi.

Bulwiasty o czerwonych policzkach zjadają części kwiatów, nektar, pająki i owady, a nawet mrówki.

Nie wszystkie bulwy żywią się drzewami: niektóre gatunki wolą zbierać owoce, jagody i owady bezpośrednio na ziemi. Bulb brunatny, zamieszkujący Afrykę, żeruje głównie na chrząszczach.

Reprodukcja prawdziwego bulbulu z czerwonymi policzkami

Sezon lęgowy bulwów czerwonobrązowych trwa od stycznia do sierpnia. Samce bulbulów powiadamiają zawodników o okupowanym terytorium, śpiewając krótkie ćwierkające pieśni, składające się z zalanych trylów. W ten sposób zwabiają samicę i zapraszają do budowy gniazda w wybranym miejscu. W tym czasie samiec zachowuje się agresywnie i wypiera konkurentów z terytorium lęgowego, którego powierzchnia waha się od 4000 do 8000 m2.

W krzakach samice budują gniazda. W sprzęgle z reguły od 2 do 3 jaj.

Para bulboli ukrywa swoje gniazdo wśród krzaków, pod strzechą, w niszach budynków. Ptaki budują złożone gniazdo z miękkich źdźbeł trawy, korzonków i innego materiału roślinnego. Ściany pokryte trawą umożliwiają odprowadzanie wody deszczowej bez gromadzenia się w tacy. Samica składa 2-4 jasnoróżowych jaj pokrytych brązowymi plamkami. Oboje rodzice biorą udział w hodowli, na zmianę inkubując lęg przez 11-12 dni.

Pisklęta Bulbul rodzą się nagie i ślepe, ale rosną bardzo szybko i otwierają oczy po 3 dniach. Dorosłe ptaki karmią je miękkimi owadami i grubymi gąsienicami. Po dwóch tygodniach pisklęta opuszczają gniazdo i samodzielnie żywią się jagodami i owocami, ale nie odrzucają ofiar rodzicielskich. W wieku 3 tygodni młode ptaki wychodzą na skrzydła. W ciągu jednego sezonu dorosła para bulbulów może nakarmić dwa lub trzy lęgi.

Głos prawdziwego bulbul z czerwonymi policzkami jest jak radosny gwizd mężczyzny.

Trzymanie bulw w niewoli

Bulbul od dawna jest trzymany w niewoli, i to nie tylko jako ptaki śpiewające. Samce niektórych gatunków pięknie śpiewają, ale jeden miłośnik ptaków określił pieśń bulwaka czerwonolistnego jako najbardziej nieatrakcyjną ze wszystkich ptasich tryli. Niezłomny entuzjazm do walki pojawia się u samców bulwiastych w okresie godowym, cecha ta była używana przez ludzi w przeszłości, organizując walki tych wojowniczych ptaków na podobieństwo walk kogutów.

Przyrodnik Brehm wspomina, że ​​na Cejlonie i Indiach miejscowi zbierają się na turnieje samców bulbulów, podczas których pisklęta są przyzwyczajone do mocnej smyczy sznurkowej przywiązanej do nogi ptaka. Podczas walki szczególnie wściekłe samce są odciągane za sznurek, gdyż mogą się nawzajem zabić.

Jeśli znajdziesz błąd, wybierz fragment tekstu i naciśnij Ctrl + Enter.

Pin
Send
Share
Send
Send