Rodziny ptaków

Krzew Abelia: rodzaje, pielęgnacja i sadzenie

Pin
Send
Share
Send
Send


Pąkla Bulbul

Pąkla Bulbul(Pycnonotus leucotis)

Rod - prawdziwy bulbul

Wygląd

Długość ciała - 17,5-19 cm Powyżej bulbul pąkla jest szaro-brązowy, skrzydła w tym samym odcieniu, pióra ogona są żywicowo-brązowe z białymi końcami, na policzkach są białe plamy. Samice i samce mają ten sam kolor.

Siedlisko

Bulbul pąkla jest powszechny w Himalajach, od północno-zachodnich Indii po południowy Iran, Pakistan i Afganistan.

Zachowanie

Jest żywym i energicznym ptakiem. Bulbul pąkla najczęściej można spotkać wśród zarośli dzikich czereśni, porzeczek i dzikiej róży. Małe stada tych ptaków stale trzymają się żywopłotów w osadach. W swoich siedliskach hałaśliwe pąkle bulwiaste nieustannie przyciągają wzrok ze względu na zwyczaj przysiadania na wierzchołkach krzewów. Siedzący ptak zwykle kłania się w sposób ciągły i unosi skrzydła i ogon.

jedzenie

Bulbul wąsonogi żywi się jagodami, nasionami i owadami.

Reprodukcja

Ptaki budują gniazdo w formie miski, umieszczając je na gałęziach drzew lub krzewów, nie wysoko nad ziemią. Samica składa 3-4 jaja. Okres inkubacji trwa około 11-14 dni, tylko samica wysiaduje lęg.

Trzymanie w niewoli

Przy dobrej opiece ptaki mogą żyć do 10 lat lub dłużej.

Bulbul jest karmiony w niewoli miękkim pokarmem, owocami i warzywami, a także mącznikami i innymi owadami. Te ptaki z radością pożrą kiwi, banany, suszone daktyle i jabłka.

Klatka dla ptaków powinna być wystarczająco przestronna i wygodna. W środku umieszcza się żerdzie, karmidło i poidło. Dezynfekcja przeprowadzana jest w mieszkaniu zwierzęcia raz w miesiącu. W takim przypadku nie używaj substancji zawierających chemikalia lub zasady.

Opis rośliny

Krzew Abelia należy do rodziny wiciokrzewów, podrodziny Linneusz. Ojczyzną krzewu jest Azja Wschodnia i Meksyk.

Roślina, w zależności od odmiany, jest zarówno liściasta, jak i zimozielona. Średnia wysokość krzewu waha się od 1,5 do 2,5 metra, przy idealnych warunkach utrzymania może osiągać 6 metrów.

Liście mają owalny kształt ze spiczastym końcem, są umieszczone na pędzie parami. Kolor korony - ciemnozielony, błyszczący. Kształt kwiatów jest inny dla każdej odmiany. Mogą być rurkowate, dzwonkowate lub lejkowate, zawsze składające się z pięciu płatków. Rozmiar - od małego do bardzo dużego. Kolorystyka to wszystkie odcienie różu, czerwieni i fioletu, ale są też absolutnie białe kwiaty. Szypułki zawsze znajdują się na końcach pędów.

Wszystkie kwiatostany, niezależnie od odmiany, mają wyraźny przyjemny zapach.

Po zakończeniu kwitnienia liście opadają z czubków gałęzi (wraz z szypułkami). Na ich miejscu pojawiają się jaskrawoczerwone działki, które pozostają na krzaku do pierwszych przymrozków.

Kiedy kwitnie abelia

Okres kwitnienia krzewu w zależności od warunków przetrzymywania:

  • na ulicy - od końca maja do połowy września,
  • indoor (jako roślina doniczkowa) - od października do maja.

Rodzaje i odmiany

Rodzaj Abelia liczy około 30 odmian i gatunków, z których większość rośnie w warunkach naturalnych.

1 gatunek jest używany jako roślina doniczkowa - Abelia wielkokwiatowa.

Abelia grandiflorum

Inna nazwa to Grandiflora. Forma hybrydowa obejmująca kilka odmian różniących się odcieniem kwiatostanów. Liście są ciemnozielone z błyszczącym połyskiem. W miesiącach zimowych ich odcień zmienia się na brązowo-czerwony. Kwiaty są bardzo duże - do 6 cm średnicy.

Abelia chińska

Gatunek wyróżnia się obfitością kwiatów w kwiatostanach. Ich odcień może być dowolny: od bladego różu do głębokiej czerwieni. Liście są średniej wielkości, ciemnozielone z lekkim bordowym odcieniem.

Kwitnąca Abelia

Gatunek nadający się do uprawy nie tylko na zewnątrz, ale także w szklarni. Kwitnie obficie od początku maja do końca września. Szypułki są duże (do 4 cm), ciemnoróżowe. Na pędach opadających znajdują się szerokie, błyszczące liście.

Abelia trójkwiatowa

Inna nazwa to Abelia Himalayan. Wdzięczny i delikatny krzew. Liście są małe, skórzaste, bogato zielone. Szypułki - białe lub wszystkie odcienie różu.

Abelia Schumann

Gatunki liściaste. Krzew jest mały i wygląda wdzięcznie. Liście owalne, matowe, ciemnozielone. Kwiaty są różowe, liliowe lub białe.

Opieka nad Abelią

Roślina nie wymaga pielęgnacji i nie potrzebuje specjalnych warunków utrzymania. Jedynym wymaganiem jest stopniowa zmiana zwykłych warunków wzrostu.

Gleba dla abelii

Optymalna gleba jest lekko kwaśna i oddychająca z dobrym drenażem. Odpowiednia jest mieszanka równych części darni i gleby liściastej z domieszką torfu, piasku i próchnicy.

Wymagany poziom kwasowości można utrzymać, dodając posiekane igły sosnowe.

Oświetlenie

Abelia to roślina kochająca światło. Dopuszcza się znalezienie krzewu w półcieniu po stronie południowej. Ale ważne jest, aby chronić go przed bezpośrednim działaniem promieni słonecznych.

W przypadku trzymania w pomieszczeniu Abelia musi być chroniona przed przeciągami i umieszczona z dala od baterii. Najlepszym miejscem jest okno wychodzące na południe.

Temperatura i wilgotność

Abelia preferuje ciepło, zakres temperatur jego zawartości:

  • latem - 20-25 o C,
  • zimą - 15-17 o.

Nie należy dopuścić do nagłych zmian temperatury, z tego powodu krzew zaczyna tracić liście.

Chroń garnek przed prądami powietrza podczas wentylacji. Odmiany przeznaczone na otwarty teren nie wymagają przykrycia na zimę.

Zakład nie ma specjalnych wymagań co do wilgotności powietrza. Wystarczy mu cotygodniowy prysznic. Nie są wymagane żadne dodatkowe urządzenia nawilżające.

Podlewanie i karmienie

Zwiększone podlewanie odbywa się wiosną i latem. Jesienią i zimą nawilżanie gleby nie powinno być tak obfite, wystarczy dolać wody po całkowitym wyschnięciu wierzchniej warstwy ziemi. Susza dla Abelii jest mniej szkodliwa niż nadmierne podlewanie.

Konieczne jest stosowanie nawozów od końca wiosny i przez całe lato. Warto stosować gotowe kompleksy mineralne lub organiczne przeznaczone do roślin kwitnących. Częstotliwość opatrunku górnego wynosi dwa razy w miesiącu.

Rozpylający

Zabieg wymagany tylko w najbardziej suche letnie dni. Przez resztę czasu Abelia nie potrzebuje dodatkowego nawilżania. Dotyczy to zarówno roślin domowych, jak i zewnętrznych.

Zasady przycinania

Abelia nie toleruje przycinania: skrócone pędy zaczynają zrzucać liście. Z tego powodu usuwane są tylko wysuszone i chore gałęzie.

Możesz odciąć młode pędy tuż nad przebudzonym pączkiem. W takim przypadku pęd zakwitnie na następny sezon.

Czas przycinania roślin domowych to marzec-kwiecień. Uliczne nie trzeba formować, wystarczy usunąć tylko wysuszone pędy. Odmładzanie krzewu odbywa się poprzez przycinanie. Aby to zrobić, musisz odciąć wszystkie gałęzie, pozostawiając 25-30 cm od poziomu gruntu.

Transfer

Rośliny w doniczkach do 2-3 lat przesadza się latem dwukrotnie. Dojrzałe krzewy - raz na 2 lata. Optymalny czas przeszczepu to wiosna.

Transfer odbywa się metodą przeładunkową. Nowa doniczka powinna być o 3-4 cm większa od starej i mieć duże otwory drenażowe. Podczas przesadzania wszystkie uszkodzone części systemu korzeniowego należy odciąć ostrym narzędziem.

Posiew

Najmniej skuteczna metoda, ponieważ kiełkowanie nasion jest bardzo niskie. Sadzenie odbywa się wiosną w luźnej i wilgotnej glebie. Po wykiełkowaniu sadzonki rozwijają się niezwykle szybko i po 2 tygodniach (gdy pojawi się para prawdziwych liści) można je nurkować. Kwitnienie młodych roślin nastąpi w tym samym sezonie.

Sadzonki

Do tej metody nadają się pędy częściowo zdrewniałe lub wierzchołkowe. Musisz je odciąć w lipcu-sierpniu. Długość sadzonek wynosi 10-12 cm, cięcie znajduje się poniżej poziomu węzła liścia.

Bezpośrednio po cięciu sadzonki należy przechowywać w lodówce przez 24 godziny. Następnie potraktuj preparatem korzeniowym i posadź w pojemniku z wilgotną glebą przygotowaną z równych części piasku, torfu i perlitu. Lepiej jest przykryć pojemnik polietylenem, aby uzyskać efekt termiczny. Czas ukorzeniania wynosi około 1,5 miesiąca. Po tym okresie sadzonki należy sadzić w oddzielnych doniczkach lub sadzić na otwartym terenie.

Pędy korzeniowe

Wszystkie krzewy Abelia mają duży wzrost korzeni. Należy go wykopać wraz z częścią korzenia i posadzić w nowym miejscu. Optymalny czas dla tej metody hodowli to koniec maja.

Szkodniki i choroby

Uprawiając abelię, możesz napotkać następujące problemy:

  • Brak kwitnienia i blade liście sygnalizują brak oświetlenia. Roślina doniczkowa musi zostać przeniesiona do nowej lokalizacji.
  • Liście żółkną i wysychają od czubka - gleba jest zbyt sucha. Konieczne jest zwiększenie podlewania i spryskanie krzewu w gorące letnie dni.
  • Brązowe, rozmyte plamy na liściach - oparzenie słoneczne. Roślinę należy przestawić w zacienionym miejscu.

Szkodniki, które mogą atakować Abelię:

  • Przędziorki, owady łuskowate i mszyce... Z tymi owadami można sobie poradzić za pomocą roztworu mydła do prania (20 g na 1 litr wody), dodatkowo skuteczne są syntetyczne pyretroidy - „Karat”, „Decid”.
  • czarny... Z niego jest łatwo przy pomocy wywaru z bulw cyklamenu.
  • Mączniak... Zwalczenie tego szkodnika jest możliwe tylko za pomocą przemysłowych środków owadobójczych - „Topaz” i „Bayleton”.

Abelia to pięknie kwitnący krzew, który nadaje się zarówno do uprawy kwiatów w pomieszczeniach, jak i na zewnątrz. Aby osiągnąć maksymalną dekoracyjność, ważne jest przestrzeganie wszystkich zasad pielęgnacji.

Rozpiętość

Bulbul lub drozdy o krótkich palcach (Pycnonotidae) - małe ptaki żyjące na drzewach i krzewach. W rodzinie występuje 15-21 rodzajów małych ptaków, w zależności od gatunku, wielkości wróbla i drozda. Większość gatunków występuje w Afryce, wiele z nich w lasach tropikalnych, a niektóre na bardziej otwartych obszarach Azji. Nazwa Bulbul pochodzi z języków arabskich. Słowo bulbul może pochodzić z perskiego (بلبل) lub z tureckiego (bülbül), co oznacza słowik.

Opis i reprodukcja

Bulbul - ptaki o krótkich szyjach i długich ogonach. U prawie wszystkich gatunków dziób jest lekko wydłużony i lekko haczykowaty na końcu. W lęgu mają do 5 jaj, a okres inkubacji trwa zwykle 11-14 dni i tylko samica wysiaduje jaja. Bulbul są wszystkożerne, żywią się jagodami, nasionami, nektarem, owadami i innymi stawonogami, czasami nawet łapią małe kręgowce. Ptaki te są dość odporne na zanieczyszczenie środowiska i łatwo przeżywają zmiany w środowisku.

Pin
Send
Share
Send
Send